alternatieve of aanvullende financieringsbronnen voor het doelgroepenvervoer

Nieuws

alternatieve of aanvullende financieringsbronnen voor het doelgroepenvervoer

Het moment is nu toch echt gekomen om te kijken naar alternatieve of aanvullende financieringsbronnen voor het doelgroepenvervoer. Wanneer een reiziger zich verplaatst heeft deze reiziger een doel. De plek waar de reiziger naar toe gaat of vandaan komt zegt iets over het reismotief. Het CBS onderscheidt negen reismotieven :

  1. Van en naar werkadres
  2. Zakelijk bezoek in werksfeer
  3. Diensten/verzorging
  4. Winkelen, boodschappen doen
  5. Volgen onderwijs/cursus en kinderopvang
  6. Visite/logeren
  7. Sport, hobby, horecabezoek
  8. Toeren/wandelen
  9. Overige reismotieven

Bij elk van deze negen reismotieven zijn voorbeelden te bedenken waar behalve de reiziger zelf ook een organisatie een direct belang heeft bij de betrouwbaarheid en kwaliteit van de reis die de reiziger maakt. In de reisketen zijn naast de reiziger en de vervoerder ook anderen actoren met een belang. Dit belang heeft een waarde. Deze waarde kan dus worden ingezet om de betrouwbaarheid en kwaliteit van de reisketen te verbeteren. 

Dit roept de vraag waarom deze belanghebbende organisaties in de Nederlandse context vaak niet meebetalen aan de verbetering van de reis? De vraag die daarentegen ook gesteld kan worden waarom overheden zo weinig op zoek gaan naar co-financiering? Het bijzondere is dat er dus meerdere ketenpartners zijn maar vaak maar maximaal twee partijen een reis financieren. Dit is dan de overheid (direct of indirect) en de reiziger. Zijn er geen voorbeelden van co-financiering?

Een intressant voorbeeld is Uber Health waarbij onder andere ziekenhuizen door de samenwerking met Uber kosten konden besparen op hun eigen processen (zoals minder uitloop door betere realtime planning). Lees hier meer. Een ander intressant fenomeen dat ook in dat artikel staat is dat het gebruik van ambulances in 43 Amerikaanse staten is gedaald met gemiddeld 7% door de groei van het gebruik van platformen als Uber en Lyft! 

Zijn er geen voorbeelden in de Nederlandse context. Natuurlijk zijn die er. Met name in het mobiliteitsmanagement zijn er voorbeelden van publiek-private samenwerkingen. In het OV heeft bijvoorbeeld in Amsterdam een GVB een aantal lijnen op deze manier gefinanceerd (Bron) De kansen voor ketenoptimalisatie (want daar gaat het uiteindelijk om) zijn bijvoorbeeld terug te lezen in dit rapport van de NVN (Nierpatienten Vereniging Nederland). In dit rapport worden een aantal onderzoeken aangehaald. Eén onderzoek (hoewel ondertussen tien jaar oud) geeft bijvoorbeeld aan dat 13% van de taxi's nooit of soms op tijd aankomt bij de dialyse. Dit kan niet anders dan het primaireproces in de dialysecentra verstoren en dat kan niet anders dan geld kosten. 

Zo zijn er nog meer voorbeelden van kansen. In het eerder aangehaalde artikel van USA-Today is goed terug te lezen waarom een ziekenhuis een reden heeft om te investeren in het vervoer. In de Nederlandse context is dit uit te breiden naar scholen, hoge scholen en universiteiten, zorgaanbieders, winkelcentra, toerisme. En de voorbeelden zullen per regio, per stad of zelfs per wijk anders zijn.

Er zijn kansen voor co-financiering en er zijn kansen voor ketenoptimalisatie en met name het toepassen van Mobility as a Service maakt de kansen groter.

Nog meer nieuws